آن روز وقتی در هیات اهل بیت ژنو برای دختری دعا می کردند که همگی او را سالم و سرحال در هیات دیده بودند ولی اکنون بیمار بود، ناخودآگاه ذهنم به این نکته اشاره کرد که مستقیماً برای من یا نزدیکان من دعا می کنند. آقای ش. که سخنران مجلس بود بعد از دعا حرف قشنگی زد. گفت برای ما هم حتماً روزی خواهد رسید که نیازمند کمک خدا و شفاعت اهل بیت می شویم، پس بیایید صاحب مجلس را با خلوص نیت بخوانیم:

یا مولای ما... یا صاحب الزمان.

...اردیبهشت رفت و تو ماندی برای من
اردیبهشت من!
گاهی به چشم منتظر من سری بزن
تا این خزان خسته‌ی دلتنگیم کمی
رنگی بگیرد از دو بهارانه چشم تو...

دلتنگی من از، روی بهانه نیست
دلتنگیم ترانه‌ی فریاد قلب ساکت یک مرد عاشق است...

گفتی صبور باش، عاشق عجول نیست
«راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست»
حرفت همه درست، راست، عاقلانه بود
اما عزیز من
این حرفها دوای دل تنگ من نبود
عشق عاقلانه نیست
این عادلانه نیست...

(خرداد ۸۸)

امروز محسن را تا ایستگاه قطار مشایعت کردم. می خواست سوییس را برای همیشه ترک کند، و به آمریکا برود. در شش ماه گذشته محسن و خصوصاً همسرش ن. کمک بسیاری برای ما بودند. در هنگام ترک کردن نیز خانه و تمامی وسایلشان را به ما دادند. تقدیر این بود که محسن یک سال در اینجا در کنار ما باشد و کمک من، والان نیز با اینکه یک سال از دکترایش در اینجا می گذشت همه ی داشته ها را رها کرد و به کشور آرزوهایش رفت.

در هنگام خداحافظی در ایستگاه، آرزوی خداحافظی را تکرار کردم. محسن عینکش را از چشم درآورد و ... . لحظه ای اوضاع احساساتی شد. سعی کردم بخندم و خندیدم و کمکش کردم که سوار قطار شود. او هم حلالیت خواست. رفت.

این ها را لورنس در جلسه ی مشاوره به من می گفت.

به نام خدا

سلام،

سر ناهار بود. جان از نَن در مورد چين سئوال می‌کرد. بحث به اقتصاد رسيد و صادرات و اين‌که شاخص توليد خالص ملی چين در اين شرايط بد اقتصاد جهانی کاهش نداشته و بلکه افزايش يافته. نَن گفت اما مهم اينه که چين هنوز کشوری در حال توسعه است و زيرساخت‌های لازم رو نداره و بنابراين نمی‌شه اين رقم رو با کشورهای توسعه يافته مقايسه کرد. مقدار زيادی از سودهای توليدات بايد خرج ايجاد زيرساخت‌ها بشه.

من از اقتصاد خيلی سرم نمی‌شه. اما ياد جملاتی از کتاب ادبيات افتادم: ايران سرزمين نهرهای جاری است ايران سرزمين معادن و ...، ياد نوجوانی که هسته‌ی ويندوز رو فارسی کرد، ياد استقبال از تيم روبوکاپ که مقاله‌اش اول شده بود و ياد خيلی چيزهای ديگه ...